Vincent Edward Charles vertelt verhalen deze zomerrr!!!


Zondag 7 juli 

Struinen in de Tuinen festival

Vincent Edward Charles Vertelt

Verdilaan 19, Rotterdam

12.00 uur

13.30 uur

15.00 uur



Donderdag 18 juli

Eendrachtsfestival

Meer info volgt

 


Zaterdag 7 september

Wild van Geest 2.0

Meer info volgt.

 

De foto's van vorig jaar
(toen met die iPad)
staan hieronder!





Stel: je zit (of staat of in welke houding je ook verkeert, dat doet er helemaal niet toe) op deze website wat verhalen te lezen en je denkt bij jezelf (bij wie of wat anders? Ome Cor in Appelscha?!): Goh, ik zou wel eens de verhalen van Vincent Edward Charles live voorgelezen willen krijgen. Dat scheelt me een hoop heen en weer bewegen met mijn pupilletjes van links naar rechts! Nou, als je dat denkt, bij jezelf of bij iets of iemand anders, dan heb je geluk, want deze zomer heb je onwijs veel gelegenheid om mijn verhalen live te horen en -aanschouwen. Je krijgt er dan ook allerlei intonaties en soundeffects bij. Zo ontstaat een live real life experience waar je de rest van je life maar niet over uitgekletst raakt.

Er zijn drie (3!!!) festivaldirecteuren uit hun geblindeerde Audi A8, BMW 7-Serie en Mercedes S-Klasse gestapt. Dit gebeurde op drie heel verschillende tijdstippen, maar steeds vond eigenlijk het zelfde plaats. Een hooggeplaatste bewindvoerder stapte uit de luxewagen en overhandigde me een envelop met daarin een velletje met daarop datum en een tijdstip. Daarna volgde een gesproken tekst in de trant van "Don't fuck this up, my friend" in mijn richting en vervolgens stapten de belangrijke meneren en mevrouwen (allen zwart gekleed) weer in de bolide die er asociaal, gevaarlijk en vervaarlijk snel vandoor snerpte. Eén van de bestuurders had een beveiliger bij zich die een paraplu ophield bij de belangrijke persoon tijdens de overhandiging. Dat was een dappere kracht hoor, want het regende toen pijpenstelen. Ik was kletskleddernat, maar dat maakte me niet uit, want voor mijn publiek heb ik echt heel veel over dus ook een nat pak. Geen probleem joh. Het is een soort klantvriendelijkheid en gastvrijheid in één. Dit doe ik omdat in het boek 'Hoe word ik een gewaardeerd schrijver' een heel hoofdstuk is opgenomen over dat je moet doen alsof je een leuke vent bent, want je verhaal kan nog zo interssant zijn: als je een beetje staat te chagrijnen op dat podium, dan moet niemand iets van je hebben. Dus vooruit: ik zal leuk doen.

Kijk. Eigenlijk ben ik in het echte leven een kortaffe, egocentrische, narcistische zak hooi. Het gebeurt weleens dat mensen me een Tikkie sturen en dan moeten ze dat twee weken later wéér doen, omdat ik hem heb laten verlopen. Soms had ik het gewoon kunnen overmaken, qua saldo, maar ik was te lui en te ongeïnteresseerd in andermans financiën om even te iDealen, weet je wel. Vet lullig. Maar goed: voor mijn publiek doe ik wel een beetje gezellig, want het boek dat ik net noemde, sneed voor de rest best wel hout.

Vorig jaar stond ik verhalen voor te lezen vanaf een iPad. Dat kwam omdat ik heel lui was. Te beroerd om te printen. Dat gebeurt echt niemand meer anno 2019. Nou, mij dus wel in 2018, maar dit jaar zal ik de verhalen uitdraaien of instuderen. Want deze zomer doe ik dus leuk. Zie het als een soort van windowdressing. Ik heb ook wel dikke windows op mijn neus trouwens. Wel -10 jongen. Echt sterk. Sterk verhaal ook dit. Wel een eindig verhaal. God zij dank.